ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΑΝΕ ΕΝΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ

ΜΑΣ ΧΤΥΠΑΝΕ ΟΛΟΥΣ

Για 38^η μέρα δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή η Κωνσταντίνα Κούνεβα, γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού η οποία τη Δευτέρα 22.12.08 στις 12:10 περίπου τη νύχτα, επιστέφοντας από την δουλειά της, δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από άγνωστους έξω από το σπίτι της στα Άνω Πετράλωνα. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου Ευαγγελισμός έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στα μάτια και στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να έχει χάσει την όρασή της από το ένα μάτι και να έχει υποστεί μόνιμες βλάβες σε άλλα ζωτικά όργανα.

Η Κωνσταντίνα στοχοποιήθηκε επειδή είναι μαχητική συνδικαλίστρια. Είναι μία από τις εκατοντάδες μετανάστριες εργάτριες που εργάζεται χρόνια σαν καθαρίστρια σε καθεστώς υπενοικίασης. Ενεργό μέλος στο σωματείο που θεωρείται από τα πιο δυναμικά του κλάδου των «επισφαλώς εργαζόμενων», όπως αποκαλούνται κατ’ ευφημισμόν οι άνθρωποι που οι περισσότεροι δουλεύουν κάτω από συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης, είχε ήδη έρθει σε κόντρα με την εργοδοσία της εταιρίας υπενοικίασης εργαζομένων «ΟΙΚΟΜΕΤ» όπου δούλευε, διεκδικώντας τα αυτονόητα.

Array Από τότε πολλά έγιναν ως απάντηση σε αυτό το χτύπημα και πολύ περισσότερα δεν έγιναν. Τραγική είναι η στάση της ηγεσίας του επίσημου κρατικού συνδικαλισμού. Η ΓΣΕΕ τήρησε την ίδια στάση που κρατάει και απέναντι στους μαχητικούς εργατικούς αγώνες, τη πλήρη αδιαφορία της δηλαδή, εκδίδοντας μια τυπική ανακοίνωση συμπαράστασης απειλώντας παράλληλα με διαγραφή το σωματείο στο οποίο ανήκει η Κ. Κούνεβα αν δε σταματήσει να τη καταγγέλλει για την απάθεια της. Όσο για τα ΜΜΕ έπρεπε να υπάρξει ένα δυναμικό κίνημα αλληλεγγύης και αντίστασης για να αναφέρουν απλά το περιστατικό, αφού δεν αποτελούσε είδηση με εικόνες και θέαμα.

Ως ελάχιστες δράσεις που γίνανε από εργαζόμενους ως αλληλεγγύη στη Κωνσταντίνα ενδεικτικά και μόνο μπορούμε να αναφέρουμε τη κατάληψη στο κεντρικό κτίριο του ΗΣΑΠ, τις καταλήψεις αλληλεγγύης στα Εργατικά Κέντρα Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Βόλου και Ξάνθης, τις πορείες σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, τις δεκάδες συγκεντρώσεις ενημέρωσης, τις διάφορες άλλες δράσεις και ανακοινώσεις από πολιτικές ομάδες και αυτοοργανωμένα σωματεία.

Η Κωσταντίνα είναι μία από μας και δεν είναι μόνη της. Χρέος μας είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα της κόντρα στους αδίστακτους εργοδότες, κάνοντας στην άκρη τους υποταγμένους γραφειοκράτες συνδικαλιστές, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, μέσα από πρωτοβάθμια μαχητικά και ταξικά σωματεία. Η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση των εργαζόμενων είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι σε αυτό το άγριο σύστημα εκμετάλλευσης και καταστολής που το κράτος και τα αφεντικά προωθούν.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ:

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς

DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΜΑ;

Είναι καιρός τώρα που οι κουβέντες για τα εκπαιδευτικά περιορίζονται γύρω από το νόμο πλαίσιο και όσα αυτός αναφέρει για συγγράμματα, άσυλο και δύο κύκλους σπουδών και γύρω από την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων και την ίδρυση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών.

Είναι καιρός που η συζήτηση στριφογυρνάει γύρω από πόσο «ελεύθερη» θα είναι η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και πόσο θα «αποδεσμευτεί» το λύκειο από την διαδικασία εισόδου στο πανεπιστήμιο όταν παράλληλα κανείς δεν μιλάει για την πνευματική λοβοτομή που επιχειρείται σε μια ολόκληρη γενιά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από τα νέα διδακτικά βιβλία.

Πάει καιρός που ο επίσημος συνδικαλισμός «απαιτεί» περισσότερα «κονδύλια για την παιδεία». Για ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο κυριαρχεί η ψυχολογική βία, ο πνευματικός και συναισθηματικός ευνουχισμός και η «εντατικοποίηση σπουδών» για την «ανάδειξη ικανών, καταρτισμένων (ή έστω απασχολήσιμων) εργαζόμενων».

Είναι καιρός τώρα που οι γονείς και οι δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης «εξεγείρονται», εκεί που τα ιδιαίτερα σε παιδάκια 8 και 9 ετών «δίνουν και παίρνουν», εκεί που τα παιδάκια αντί να παίζουν, μαθαίνουν να πειθαρχούν και να αλληλοκαρφώνονται ώστε να μπορέσουν σε 15 χρόνια να φανούν ανταγωνιστικοί στους νόμους της αγοράς.

Είναι καιρός που το κυνήγι «καλύτερων βαθμών» και «σχολικών επιδόσεων» έχει αντικαταστήσει κάθε απόπειρα δημιουργικής μάθησης και αμφισβήτησης. Που η γνώση έχει αντικατασταθεί από την πληροφορία και η κριτική σκέψη έχει αντικατασταθεί από την παπαγαλία και την αφομοίωση κάθε λογής ανορθολογικών ιδεολογημάτων.

Πάει καιρός από τότε που το σχολείο είναι το πρότυπο μιας κοινωνίας που καταναλώνει για να διασκεδάσει την πλήξη της, που αποθεώνει την βία, το νταηλίκι, τις δημόσιες σχέσεις, την ρουφιανιά και την ημιμάθεια.

__________

Όμως, δεν έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που τα παιδιά είδαν ότι το να διαφέρεις σκοτώνει. Κι ακόμα λιγότερος καιρός έχει περάσει από τότε που συνειδητοποίησαν ότι το μέλλον τους, στο οποίο τόσο δακρύβρεχτα αναφέρονται όλοι, δε θα το αναζητήσουν σε αυτές τις αίθουσες διδασκαλίας ούτε στις άθλιες εργασιακές σχέσεις που τους περιμένουν αλλά στο δρόμο της αμφισβήτησης, της αλληλεγγύης, στον αγώνα για αξιοπρέπεια.

Όταν ο ψυχαναγκασμός αντικατασταθεί από την ελευθερία και η «καθοδήγηση του δασκάλου στο μαθητή» από μία ανοιχτή διαδικασία μάθησης και αμφισβήτησης, όταν οι έφηβοι αρχίσουν να αντιμετωπίζονται σαν έφηβοι και όχι σαν ευέλικτες και ανταγωνιστικές μελλοντικές μονάδες παραγωγής, τότε ίσως πάψουν να σκοτώνονται 15χρονοι μέσα και έξω από τις αίθουσες διδασκαλίας.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Εκπαιδευτικών

ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ

ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ

Ο στυγνός φόνος του 16χρόνου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τους περιπλανώμενους δολοφόνους της Ελληνικής Αστυνομίας δεν είναι ούτε ατυχής στιγμή ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Μόνο τους τελευταίους μήνες έχουν υπάρξει θάνατοι στην Καλαμαριά του Τόνι Ονούα, στον Αγ.Παντελεήμονα του Μοχάμεντ Ασράφ και στην Λευκίμη της Μαρίας Κουλούρη που οφείλονταν στην δράση της αστυνομίας. Όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα της συμπεριφοράς κάποιων θερμόαιμων μπάτσων αλλά της συνολικής τακτικής των δυνάμεων καταστολής. Όποιος συνεχίζει να μιλάει για τυχαία περιστατικά δεν είναι απλά αστείος αλλά κλακαδόρος του συστήματος.

Οι κρατικές δολοφονίες συμπληρώνουν το σκηνικό της γενικευμένης καταστολής. Τους τελευταίους μήνες οι περισσότεροι από όσους βγήκαν στους δρόμους, αγωνίστηκαν, διεκδίκησαν και αμφισβήτησαν την ταξική ειρήνη αντιμετωπίστηκαν με ωμή βία από το κράτος. Τα δακρυγόνα και τα χημικά ήταν η πιο ήπια μορφή καταστολής. Συνήθως επικρατούσαν οι ξυλοδαρμοί, οι συλλήψεις, μέχρι και οι βασανισμοί όσων περνούσαν έστω για λίγο από τα αστυνομικά τμήματα και κρατητήρια.

Κάθε πίστη στην ψευδή ευημερία που υποσχέθηκε ο καπιταλισμός, εξανεμίζεται με την διαρκή οικονομική κρίση που περνάμε όλοι οι εργαζόμενοι εδώ και χρόνια, με την επίθεση του κράτους και των αφεντικών μέσω αντιεργατικών νόμων και αποτελειώνεται με την βάρβαρη καταστολή κάθε διαμαρτυρίας. Η δημοκρατία των αφεντικών, των βιομηχάνων και των εξουσιαστών δεν μοιάζει με χούντα, είναι χούντα.

Τα αντανακλαστικά της εργατικής τάξης στην δολοφονία του μαθητή ήταν άμεσα και μας βρίσκουν μαζί στους δρόμους. Κάθε κοινωνική αντίδραση είναι δικαιολογημένη και συμπυκνώνει την βία που δεχόμαστε καθημερινά και την επιστρέφουμε σε αυτούς που την ασκούν καθημερινά. Απαντάμε με ταξική σύγκρουση ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά γιατί είναι ο μόνος δρόμος που μας έχουν αφήσει, ο μόνος δρόμος που ξέρουμε.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

ΕΣΕ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Array