Οικονομική κρίση και απολύσεις φέρνουν και άλλα κέρδη στα αφεντικά.
Με αφορμή την οικονομική κρίση και προκειμένου να πετύχουν αύξηση των κερδών τους, πολλές εταιρείες τον τελευταίο καιρό έχουν εγκαινιάσει μια περίοδο απολύσεων και διώξεων εργαζομένων. Στην πραγματικότητα αυτή η κατάσταση δεν είναι κάτι που εμφανίστηκε τον τελευταίο χρόνο. Υπάρχουν οι περιπτώσεις των εταιρειών όπως η Demo, η Teleperformance, ο Πατάκης, η Speedex κ.ά., που προχώρησαν σε απολύσεις πριν ανακαλύψουν το άλλοθι της κρίσης που «ευθύνεται για όλα».
Array
Στατιστικά, οι περιπτώσεις εταιρειών που προχωρούν σε μαζικές απολύσεις ή οικειοθελείς αποχωρήσεις (ένα χαριτωμένο τρικ για να αποφύγει το πολυαγαπημένο μας αφεντικό την καταβολή αποζημίωσης) έχουν αυξηθεί. Για παράδειγμα, τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει περίπου 1000 απολύσεις σε εταιρείες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών. Επίσης, στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος απολύθηκαν το Νοέμβρη 15 εργαζόμενοι, οι οποίοι μόλις είχαν περάσει από τη διαδικασία του μαθητευομένου και είχαν μπει στα μισθολόγια της εφημερίδας. Την ίδια στιγμή, φημολογούνται απολύσεις στη Vodafone, όπου η εργοδοσία προχωρά σε λήξη της σύμβασης 500 εργαζομένων έως το Μάρτη (ποσοστό που φτάνει το 20% του συνόλου των υπαλλήλων), ενώ μέσα στο καλοκαίρι απολύθηκαν 200 εργαζόμενοι.
Απολύσεις, αιτήσεις επιχειρήσεων για υπαγωγή στο άρθρο 99 (του Πτωχευτικού Κώδικα), διαθεσιμότητες* εργαζομένων είναι καθημερινά φαινόμενα που βιώνουν εργαζόμενοι στα αστικά κέντρα και στην επαρχία, ακόμα και στις βιομηχανικές ζώνες. Για παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ (που αφορούν δηλαδή μόνο όσους έχουν δηλωμένη εργασία) στη βιομηχανική ζώνη τη Ροδόπης μέσα στο Γενάρη έγιναν 700 απολύσεις, ενώ από τα 99 εργοστάσια της περιοχής αυτή τη στιγμή είναι ανοιχτά μόλις τα 20. Κλωστοϋφαντουργικές εταιρείες, ιχθυοκαλλιέργειες, ναυπηγεία, κεραμοποιεία, τηλεφωνικές, γεωργικές και κατασκευαστικές εταιρείες, ξενοδοχειακές μονάδες είναι μερικές από τις κατηγορίες όπου οι επιχειρήσεις έχουν εξαγγείλει μείωση προσωπικού που φτάνει συνολικά τις 2.500 περίπου.
Οι καλοί μας εργοδότες προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως για όλα φταίει η κρίση. Βέβαια, σε αυτήν τους την προσπάθεια έχουν ένα πολύ μεγάλο σύμμαχο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που εδώ και μερικούς μήνες μας πιπιλίζουν τον εγκέφαλο με το θέμα αυτό. Χρειάζεται πολύ μεγάλο θράσος όταν επικαλείσαι την κρίση, ενώ είναι εξόφθαλμο το ότι ενεργείς με μόνο γνώμονα την μεγιστοποίηση των κερδών σου. Κάτι που πετυχαίνεις περίφημα με το να ψάχνεις συνεχώς για φτηνότερα εργατικά χέρια, είτε μέσα στη χώρα, είτε έξω από αυτήν (σε γειτονικές και «λιγότερο ανεπτυγμένες» χώρες), με το να μην τηρείς τους κανόνες για την ασφάλεια και την υγιεινή, με το να εκβιάζεις υπογραφές σε συμβάσεις που αντιστοιχούν μειωμένες αποδοχές.
Όμως, εκτός από τις απίστευτες καταστάσεις που βιώνουμε ως εργαζόμενοι, οι εργοδότες έχουν αρχίσει να απολύουν εξίσου θεαματικά. Δύο τέτοιες περιπτώσεις είναι το sms και η κλήρωση! Πράγματι, στην Κομοτηνή ένας 32χρονος εργάτης έλαβε ένα sms που τον ενημέρωνε ότι απολύθηκε και ότι πρέπει να περάσει από το λογιστήριο για την αποζημίωση και τα χαρτιά για τον ΟΑΕΔ. Από την άλλη, στην Πάτρα αυτή τη φορά, σε ένα κατάστημα της Vodafone ο υπεύθυνος του καταστήματος προχώρησε σε απόλυση με κλήρωση, αφού όπως είπε έπρεπε, λόγω της κρίσης, να απολύσει έναν εργαζόμενο, αλλά δεν ήξερε ποιον. Στην πρώτη περίπτωση η απόλυση ανακλήθηκε, ενώ στη δεύτερη η κοπέλα θα προχωρούσε σε καταγγελία.
Ένα ακόμα σημαντικό θέμα που έχει προκύψει είναι η τροπολογία του Υπουργείου Μεταφορών, η οποία ανοίγει το δρόμο για να καταργηθεί μελλοντικά η αποζημίωση όσων απολύονται από τις «ζημιογόνες» ΔΕΚΟ. Αντί της αποζημίωσης θα λαμβάνονται «μέτρα προστασίας» (αυξημένο επίδομα ανεργίας, ένταξη σε προγράμματα κατάρτισης κ.ά.).
Στην Ευρώπη, ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη) έχει αναγγείλει την αύξηση των ανέργων κατά 8 εκατομμύρια έως το 2010. Μερικές από τις πρακτικές που εφαρμόζουν μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες για την «εξυγίανση» τους απέναντι στην κρίση είναι η εθελούσια αποχώρηση (η φινλανδική Nokia προσφέρει αποζημίωση στους πρώτους 1.000 υπαλλήλους που θα φύγουν οικειοθελώς), οι απολύσεις (η βρετανική Vodafone απέλυσε 500 εργαζόμενους στη Βρετανία, ποσοστό που ισοδυναμεί με το 5% του δυναμικού της εκεί) και το «ευέλικτο ωράριο». Η τελευταία περίπτωση εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις στη Γερμανία (όπως οιVolkswagen, BMW, Audi, Daimler, BASF και Siemens), όπου ένα ποσοστό των εργαζόμενων παίρνει υποχρεωτική άδεια κάποιες μέρες το μήνα. Για παράδειγμα τα 2/3 του προσωπικού της VW (61.000 εργαζόμενοι) παίρνουν άδεια μία βδομάδα το μήνα.
Από τη μία μεριά είναι οι εργοδότες μας, που δακρύβρεχτα μας λένε ότι τα κέρδη τους μειώνονται λόγω της κρίσης, και από την άλλη είμαστε εμείς. Και τι ζητούν δηλαδή; Να συμμεριστούμε την αγωνία και την ανασφάλειά τους; Πρέπει με κάποιον τρόπο να καταλάβουν ότι έχουμε κι εμείς αγωνίες και ανασφάλειες, και οι βασικοί υπαίτιοι γι' αυτές είναι εκείνοι. Ο μόνος τρόπος για να νιώσουν ότι είμαστε μια υπολογίσιμη δύναμη, που ασχολείται με το δικό της βιοπορισμό και τα δικά της όνειρα για μια πιο ανθρώπινη ζωή, είναι να δράσουμε συλλογικά, μέσα από ακηδεμόνευτους συνδικαλιστικούς φορείς και αλληλέγγυα με κάθε συνάδελφο που απολύεται ή διώκεται.
|
